กระต่ายกับผองเพื่อน

ใน ป่าแห่งหนึ่งมีสัตว์ป่าหลากหลายชนิดอาศัยอยู่รวมกันเป็นจำนวนมาก เป็นเหตุให้เหล่านายพรานวางแผนล่าสัตว์เหล่านี้ไปทำเป็นอาหาร จึงได้นำฝูงหมาล่าเนื้อเข้าไปล่าสัตว์ ในป่าแห่งนี้

กระต่ายตัวหนึ่ง เป็นกระต่ายที่มีมิตรสหายในป่ามากมาย ทั้ง กระต่าย ม้า วัว มากมาย

"ปัง ปัง !" เสียงปืนของนายพรานดังสนั่นมาถึงหูของเจ้ากระต่าย

เจ้ากระต่ายตกใจมาก จึงพูดกับเพื่อนๆสัตว์ของมันว่า

"เร็วเข้า พวกเรารีบหนีกันเถอะ นายพรานกำลังเข้ามาไล่ล่าพวกเราแล้ว"  

"เจ้าม้าสหายรักเอ๋ย ให้เราขี่หลังเจ้าไปนะ จะได้หนีเร็วๆ"

"ทำไมข้าจะต้องช่วยเจ้าด้วยล่ะ ข้าไปก่อนล่ะ" เจ้าม้าพูดกับกระต่าย

คราวนี้เจ้ากระต่ายก็หันมาที่เจ้าวัว 

"งั้นเจ้าช่วยใช้เขาอันแข็งแรงของเจ้า ต่อสู้กับนักเล่าพวกนั้นหน่อยเถอะ"

เจ้ากระต่ายทำหน้าเศร้า วิงวอนเพื่อนของมัน

"ไม่ได้หรอก ถ้าข้าไปก็ตายเปล่าๆ ไปขอร้องผู้อื่นเถอะ" เจ้าวัวตอบ

สุดท้าย ก็ไม่มีใครช่วยเจ้ากระต่ายเลย

ในที่สุดมันจึงตัดสินใจ พึ่งกำลังขาของมันในการวิ่งหนีการไล่ล่าในครั้งนี้

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

เมื่อมีภัยใดๆเกิดขึ้น ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน

ดัดแปลงเนื้อหาส่วนหนึ่งจาก หนังสือ 50 นิทานอีสป ประเทืองปัญญา ของ ปราง อุษา