นายพรานกับงูพิษ

ในช่วงบ่ายในวันที่อากาศสบายๆ นายพรานคนหนึ่งตั้งใจจะมาล่านกอยู่กลางป่า เมื่อเขาเห็นนกแก้วตัวหนึ่งเกาะอยู่บนกิ่งไม้ที่อยู่ไม่ไกลจากเขาสักเท่าไร

เมื่อนายพรานเห็นนกแก้วเข้า เขาก็โก่งคันไม้ หวังเพื่อจะยิงเข้าที่นกแก้ว โดยไม่ได้สนใจอะไรใดๆทั้งสิ้น

"เจ้านกเอ๋ย วันนี้เจ้าเสร็จข้าแน่ๆละ"

ขณะที่นายพรานกำลังกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจนั้น เขาก็มิได้สนใจว่ากำลังจะมีอันตรายเกิดขึ้นกับเขา

ทันใดนั้นเอง นายพรานก็เหยียบเข้าที่หางของเจ้างูพิษ งูพิษจึงตกใจ ฉกข้อเท้าของเขาเข้าอย่างจัง

"โธ่เอ๋ย ทำไมข้าถึงโชคร้ายอย่างนี้ ไม่ได้ทั้งนกแก้ว แล้วยังต้องมาเจ็บตัวอีก"

นายพรานบ่นกับตัวเอง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ผู้ที่มุ่งประสงค์ร้ายคนอื่น มักจะขาดสติระวังภัยให้กับตน