ใหญ่เฉพาะขนาด

ชายผู้หนึ่งตั้งใจจะปลูกบ้านหลังใหม่ แต่เขาก็ยังไม่อาจหาไม้ที่ดีที่สุดมาทำเป็นเสาเอกได้

"วันนี้ข้าจะไปหาไม้ขนาดใหญ่มาทำเสาเอกให้ได้" ชายคนหนึ่งพูดกับภรรยาก่อนที่จะออกเดินทางเข้าไปตามหาท่อนไม้ดังกล่าวภายในป่าลึก

เขา เดินเข้าไปเรื่อยๆ จนลึกเข้าป่า จนเริ่มเหนื่อย แต่เขาก็ยังไม่พบว่ามีต้นไม้ที่ใหญ่พอตามที่เขาปรารถนาไว้ จนเขารู้สึกหมดแรง จึงตัดสินใจว่าถ้าเดินต่อไปอีก 300 เมตร แล้วยังไม่พบ เขาจะยอมแพ้ กลับบ้านมือเปล่าแล้ว

"โอ้ ต้นไม้อะไรกันนี่ ขนาดใหญ่จริงๆ" เขาพูดอย่างดีใจและตกใจเมื่อเขาพบกับต้นไม้ต้นหนึ่งที่เพียบพร้อมไปด้วย คุณสมบัติ เรื่องขนาดความใหญ่ ตามที่เขาต้องการ ขนาดคนโอบเป็นสิบก็ไม่มิด

เขา ตั้งใจจะขึ้นไปตัดกิ่งก้านของต้นไม้นี้ เพื่อนำมาทำเป็นเสาบ้าน แต่พอเงยหน้าขึ้นไปดู กลับพบว่า ต้นไม้ต้นนี้มีแต่กิ่งที่ดูไม่สมประกบ โค้งคดงอ คงไม่เหมาะแก่การนำมาทำเป็นเสาเป็นแน่

เมื่อเขาลองใช้ขวานฟัน เพื่อดูเนื้อไม้ ก็พบว่า ค่อนข้างเปราะบาง นำมาใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้เลย

"ดีแต่ใหญ่อย่างเดียว แต่หามีประโยชน์อันใดไม่"  ชายผู้นี้ได้แต่บ่นพึมพำด้วยความเสียดาย

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า 

สิ่งที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬารหาใช่สิ่งที่มีคุณค่าที่สุดไม่

ดัดแปลงเนื้อหาส่วนหนึ่งจาก หนังสือ 50 นิทานอีสป ประเทืองปัญญา ของ ปราง อุษา