ณ. รางหญ้าของเจ้าวัว วันหนึ่งมีเจ้าหมาจอมอิจฉาตัวหนึ่งต้องการงีบหลับกระโดดขึ้นไปนอนอยู่บนนั้น
"อ้าว..เจ้าหมามานอนทำอะไรอยู่" เจ้าวัวพูดกับเจ้าหมาด้วยความงุนงง
"หลบไปนะ ข้าจะกินอาหารของข้าแล้ว" เจ้าวัวตะโกนไล่เจ้าหมาให้ออกไปจากกองหญ้า
"ข้าจะนอนขวางเจ้าอยู่ตรงนี้แหละ เจ้าไม่ได้กินหญ้านี้หรอก" เจ้าหมาตอบอย่างไร้เยื่อใย
"ทำไมเจ้าต้องทำแบบนี้ด้วย" เจ้าวัวถาม
เจ้าหมาตอบด้วยท่าทีกวนๆว่า "ก็เพราะข้ากินหญ้านี่ไม่ได้ ใครหน้าไหนก็อย่าหวังได้กินเลย"
เจ้าวัวรู้สึกโมโหมาก แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเจ้าหมาจอมกวนนั่น แล้วก็เดินจากไปด้วยความหิวโหย
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
คนพาลมักชอบอิจฉาผู้อื่น และขัดขวางคนอื่น แม้ว่าตนจะหาประโยชน์จากของสิ่งนั้ไม่ได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น